Kanada nere begietatik

Que significa Canadá desde mis ojos. Leku honetan ikusi ta biziko dotazen gauza guztixak idazten saiatuko naz. Hasiera baten erderaz idatziko dot ze gurot hau ezagutzen doten danei heltzia, beraz, parkatu euskeraz irakurtzia gustatuko zatzuen guztixei. Denbora badaukot itzuliko dot. En principio escribiré en castellano pa ke todo el público pueda entenderme;si después tengo tiempo ya lo iré traduciendo.

Wednesday, January 23, 2008

¡A LO CUBANO! (15)




Foto 1: Abalancha de alumnos el La Habana.
Foto 2: Calle San Rafael en Centro Habana.
Foto 3: El rincón más bonito del Museo de la Revolución.
Foto 4: Caminando hacia algún lugar con cubatas, mojitos o demás refrescos inocentes.
Foto 5: La Bodeguita del Medio (también llamado: La B del M).

Jueves, 20 de diciembre:
Nos despertamos una vez más en la capital cubana. Caminamos por el Vedado hasta que encontramos una cafetería donde nos dieran de desayunar. Una vez satisfechas nuestras tripas cogimos un taxi hasta el Museo de la Revolución. Pasamos casi toda la mañana ojeando todo lo que allí se exponía: recortes de prensa, ropas y objetos personales de los guerrilleros revolucionarios, armas, bustos, tanques “caseros”, trozos de aviones americanos abatidos... y el famoso Granma, yate en el que llegó Fidel a Cuba para hacer la Revolución.
Salimos de allí saturados de tanta información y no se nos ocurrió mejor solución que ir a La Bodeguita del Medio a refrescar nuestras mentes y, de paso, a almorzar. La recomendación de Hemingway colgada al otro lado de la barra nos convenció para que nos tomaramos unos mojitos en aquel lugar. Nos los bebimos mientras nos fumábamos unos Habanos Romeo y Julieta, que ya nos dijeron que para principiantes como nosotros eran más facilitos de fumar. En eso estábamos cuando se me acercó un señor mayor, muy majo, y me preguntó por mi nombre. Al decírselo me preguntó si era euskalduna a lo que respondí afirmativamente con visible alegría. Me preguntó también si tenía novio y desapareció sin dar ninguna pista más. Al de un minuto ya se me había olvidado el tema, pero al de cinco, apareció con un papel en el que me había escrito lo siguiente:

“EIDEL SI TU ERES SOLTERA
MULTIPLICAS TU VALOR
PORQUE PASAS A SER FLOR
DE UNA ETERNA PRIMAVERA
YO SE QUE UN VASCO TE ESPERA
CON EL CALOR DEL VERANO
Y ALLA EN TU PAIS HERMANO
PODRÁS DECIR ¿POR QUE NO?
QUE EN LA HABANA TE ESCRIBIO
UN BERTSOLARI CUBANO”

ESKARRIK ASCKO.

Orlando Laguardia, Poeta de la Bodeguita del Medio.

La ilusión que me hizo no fue para menos.
Salimos de allí a estirar un poco las piernas y a que nos diera la agradable brisa en la cara. Nos sentamos en una terraza en la Plaza de la Catedral a disfrutar de aquel invierno tan veraniego, mientras obsevábamos como un grupo de jóvenes habaneros ensayaban en un tablado su actuación de teatro y baile flamenco. Por desgracia yo no sé mucho de flamenco, pero puedo decir que lo hacían bastante bien.
Después de cenar, nos acercamos al Castillo del Morro con la intención de ver el famoso cañonazo de las nueve. Hubo una pequeña representación de unos soldaditos desfilando hasta donde se encontraba el cañón, su poquito de movimientos de armas, y carga y encendido del mismo. A la voz de “Apunteeeen... ¡fuego!” el estruendoso cañonazo salió disparado y la función acabó. Toda la gente que se había congregado para ver u oir el cañonazo, se disipó como por arte de magia. Nosotros hicimos idem de lo mismo. Taxi, y para casita a dormir la mona. Aquella iba a ser nuestra última noche en tierras comunistas pero, no sentía tristeza, sino emoción de volver a casa. Me sentía extremadamente alterada, nerviosa y feliz por la idea de volver a ver a mi familia y mis amigos: de volver a Elorrio, nere bihotzeko herria.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home